vorige

volgende

Echo’s van popcorn Op een heldere avond begaf ik mij op het ijs buiten het bereik van de koplampen die moeizaam uit de stad terugkeerden. Er waren maar weinigen die mijn vertrouwen deelden, behalve een moeder die kloekend om haar kroost heen draaide. Achter mij getuigde een spoor van hanepoten van een vluchtige krabbelaar. Echo’s van popcorn op plaatsen waar het ijsparket vervaarlijk kraakte. Het geheugen is met ijs slechts dun gezaaid. Hooguit een flinke hinkstapsprong tussen jouw sierlijke achtjes en de groeiende angst om te vallen. Zo ben je dichter bij dan ik je in de regel herinner. En tegelijkertijd blijft er steeds minder over met elke slag die ik sla op deze verlaten plas. Ruud van der Aa - Dit gedicht haalde de top 100 van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd 2009 en is opgenomen in de bundel "Zoals een haan een ei legt".